Ik zou vanavond toch echt aan het rijmen slaan voor de goede Sint, maar ik krijg het niet voor elkaar. De Sint zat te denken… neee. Wat rijmt er in hemelsnaam op: “sloffen maat 38″?

Tijdens al dat gepeins wordt ik ook nog eens afgeleid door de geluiden van de tv. ‘t Is Dinsdag dus vrouwenavond. Sex in the City, Desperate Housewives en nu The Gilmore Girls. Een serie waarin moeder en dochter de hoofdrol vervullen. Leuke vrouwen, alleen… ze praten zo ontzettend snel. Probeer zo’n conversatie maar eens na te doen. Niet te volgen.

Mooie reclamespots, ze bestaan nog. De reclame van Appelsientje Mild is opgeleukt met een deuntje van de belgische zanger Gabriel Rios. En dat klinkt erg lekker.

Ruim 25 gebouwen in Enschede en omgeving staan op instorten omdat de daken het niet meer houden. Gelukkig woon ik in een woning met het zwarte pieten keurmerk. Bron nu.nl

Voor het eerst met kouwe voetjes uit bed gekomen. Kan de slaap niet vatten. Dus maar even gekeken of de computer na een zwijgzame zomer nog werkt… Nou, hij loopt als een zonnetje. Morgen maar even afstoffen en weer lekker loggen zo nu en dan.

Iedere produktie van het vlaamse Studio 100 is succesvol. Ik noem Samson en Gert, kabouter Plop, K3 en hun nieuwste program Piet Piraat. Volgens mij gebruiken ze verborgen boodschappen om het jonge televisiepubliek verslaafd te maken aan hun programma’s. Voordeel: mijn dochter is nog geen 2 en kan al tot 10 tellen. Nadeel: 9 spreekt ze uit met een “zachte G”. Knap voor een G(ch)roningse.

Vannacht heeft de geest van de toekomst mij een bezoekje gebracht. Samen met hem reisde ik af naar het jaar 2023. We zetten onze voeten neer op een weiland, waar wij schijnbaar onopvallend tussen duizenden jongeren aanwezig waren op een popfestival. We waren op PinkPop 2023. Een groep jonge honden (zie bovenstaande foto) besteeg het grote podium en speelde er de sterren van de hemel. Vol overgave jagen ze het geluid van drums, gitaren en vooral zang over de springende mensenmassa heen. Ik herken in de leadzangeres van het bandje mijn eigen dochter Kim. Vol trots zag (en hoorde) ik dat het goed was.

Nieuwe single “Out of my bed” van Krezip al gehoord? Die is goed!

Update 02-04-05 luister hier naar Out of my bed

Ze zorgt voor het ontbijt, maakt alle bedden op, wast, strijkt, poetst het zilver, bakt koekjes, schrobt de keuken, snoeit de buxus met een nagelschaartje, poetst het zilver, zeemt de ramen, zet de pantoffels voor manlief klaar, poetst het zilver, kookt het diner, doet de afwas en poetst het zilver. Bestaan deze vrouwen echt?

Vandaag eens een keer niet op tweede paasdag naar een tuincentrum geweest. Samen met Monique, dochter Kim en mijn schoonouders een hertenkampje bezocht. Bij gebrek aan oud brood had oma Aafke een zak verse witte puntjes voor de hertjes, kipjes, kalkoenen, eenden en lama’s meegebracht. Dat het de beestjes goed smaakte kon blijken uit het feit dat we niet bespuugd zijn door laatstgenoemden. Na deze traktatie de weg overgestoken voor een bezoekje aan het kerkhof. Een plek waar je mij niet snel midden in de nacht zult vinden, maar zo midden op de dag durf ik het nog wel aan. Ik vindt het zelfs wel interessant. Starend naar de namen en jaartallen op de stenen zie ik de levensverhalen van die mensen voorbij trekken. Verhalen die razendsnel aan de binnenkant van mijn onbegrijpelijke hersenpannetje worden geprojecteerd. Kim (nog geen 2 jaar) banjerde over het schelpenpaadje en had bijzonder veel interesse in de verse paasbloemetjes op de grafstenen. In een onbewaakt ogenblik, ik zat immers naar die voorstelling aan de binnenkant van mijn oogjes te kijken, verliet Kim het schelpenpaadje en voor ik het wist stond ze al bovenop een grafsteen. Niks ernstigs, maar toen ik het doorhad schrok ik wel. Stel nu dat ze in datzelfde onbewaakte ogenblik een steen was opgelopen en een gesprek met zo’n steen was begonnen. Wederom een voorstelling in mijn hersenpannetje en voer voor een nachtmerrie of een goed horrorverhaal inclusief uit het graf rijzende zombies..

Sparen, ik ben er niet zo goed in. Ook nooit geweest. Iedere maand eindig ik met hetzelfde saldo op mijn bankrekening als waar ik die maand mee begon…. € 0,00. Het gaat altijd op. Ook andere manieren van sparen ken ik niet. Ik heb geen airmilespasje, geen spaarpasje van de grootgrutter waar ik de dagelijkse boodschappen haal en ik doe al helemaal niet aan zegeltjes plakken. Ik tank wanneer mijn auto daarom vraagt (handig oranje lampje). Hierdoor tank ik niet altijd bij dezelfde benzinepomp en krijg ik dus een bonte verzameling zegeltjes. Zegels die mij na het tanken in de handen worden gedrukt worden 1 maal per jaar uit het dashbordkastje van mijn auto gevist en in de prullenbank gedropt.

Toch is er een uitzondering op de regel. Ik knip zonder erbij na te denken koffiepunten uit de verpakking van Douwe Egberts. En dat is best vreemd, want het is nogal wat. Het openmaken van zo’n vacuxfam verpakking komt altijd ongelegen. Wil ik snel een pot koffie zetten, is bij het 3e schepje de koffie op terwijl er toch echt 5 in moeten. Ik maak het pak open, mors standaard een deel van inhoud op de rand van het aanrechtblad waardoor er ook een lading koffie op de grond valt. Nadat ik dat heb opgeruimd neem ik nog de moeite om een schaar te zoeken (altijd weg) en nauwkeurig over het kniplijntje 20 spaarpunten uit te knippen. Zoveel moeite voor een paar theeglazen.

Vannacht een rondje om m’n huis gelopen om de oorzaak van een sterke brandlucht te ontdekken. Waar ik mijn neus ook liet snuffelen, overal rook ik het. toen ik mij er van overtuigt had dat er niets in of bij woning in de brand stond ben ik toch maar gaan slapen. Vanavond zag ik op de website van RTV Noord dat ik niet de enige ben geweest die die brandlucht heeft geroken. Het schijnt dat er vanuit de hele provincie Groningen meerdere meldingen van rookoverlast zijn gekomen. Onze oosterburen, en dan metname de bewoners van de duitse waddeneilanden, schijnen de traditie te hebben om de avond voor pasen hun paasvuren te ontsteken. De kombinatie noordoosten wind en mist zorgde ervoor dat de rook laag over onze provincie heen trok. Ik woon ongeveer 50 kilometer van de die eilanden en toch dacht ik dat mijn eigen huis in de hens stond. Vielen dank lieber nachbarn!Nu maar hopen dat de wind morgen draait naar het zuidwesten. Ik heb nog wel wat plaatjes asbest en een stapel autobanden. Lekker paasvuurtje in mijn achtertuin morgenavond. Ihr seit alle eingeladen!